Meer informatie

  • Euthanasie is als onderwerp niet meer weg te denken uit de spreekkamer van de huisarts.

    Het is belangrijk dat u uw wensen en gedachten over het levenseinde in een vroeg stadium aan uw huisarts kenbaar maakt en bespreekt.

    Ik heb geen principiële bezwaren tegen euthanasie. Ten aanzien van euthanasie bij voltooid leven ben ik terughoudend en wacht ik de maatschappelijke en politieke discussie af.

    Euthanasie is volgens de wet nog altijd strafbaar. De arts die zich houdt aan de zorgvuldigheidseisen wordt niet vervolgd. Een patiënt heeft geen recht op euthanasie. Wel is de arts verplicht om een patiënt in contact te brengen met een andere arts als hij of zij zelf niet aan dit verzoek kan of wil voldoen.

    De huisarts beoordeelt de situatie van de patiënt en toetst de zorgvuldigheidscriteria uit de wet. Persoonlijke factoren en afwegingen van de huisarts kunnen ook een rol spelen bij de besluitvorming. Ook voor een arts is euthanasie een zeer ingrijpende gebeurtenis.

    Vaak beschrijven patiënten hun wensen rondom het levenseinde in een zogenaamde wilsverklaring. Het is belangrijk dat u een dergelijke verklaring met uw huisarts bespreekt. Op thuisarts.nl vindt u veel informatie over dit onderwerp. Ook vindt u er model wilsverklaringen en een niet-reanimeer verklaring. De Nederlandse beroepsvereniging van artsen, de KNMG, heeft een brochure uitgebracht die u kan helpen om met uw huisarts in gesprek te gaan over uw wensen en gedachten rondom het levenseinde.

  • Huisartsen worden steeds vaker geconfronteerd met patiënten die vragen of bepaalde zorg wel of niet vergoed wordt. Logisch, gezien de steeds veranderende regels en de vele verzekeringsproducten. Maar ook lastig, want een huisarts heeft helemaal geen inzicht in de manier waarop patiënten verzekerd zijn. Bovendien wil de huisarts zijn tijd vooral besteden aan het leveren van goede zorg.

    Het is belangrijk dat u weet of uw zorgverzekeraar de zorg die u nodig heeft vergoedt. Uw huisarts weet niet hoe u verzekerd bent, maar vindt het wel belangrijk dat u goed op de hoogte bent. De Landelijke Huisartsenvereniging en de Nederlandse Patienten Consumenten Federatie heeft de “watzegtmijnpolis.nl” website ontwikkeld. Op http://www.watzegtmijnpolis.nl leest u hoe u kunt uitzoeken of uw zorgkosten vergoed worden. Een kort overzicht:

    1. Eigen risico

    De kosten van veel behandelingen tellen mee voor uw eigen risico. Dat kan oplopen tot 385 euro. Heeft u een vrijwillig eigen risico, dan kan dat oplopen tot 885 euro. Hieronder ziet u of behandelingen in het basispakket een eigen risico kennen:

    Geen eigen risico
    Huisartszorg (waaronder de huisartsenpost)
    Verloskundige zorg en kraamzorg
    Bepaalde zorg bij een aantal chronische ziekten (diabetes mellitus type 2, COPD en CVR). Bij de behandeling van deze ziekten zijn verschillende zorgverleners betrokken. Bij bijvoorbeeld diabetes zijn dat huisarts, diëtist, podotherapeut, apotheker, oogarts en fysiotherapeut. Dit heet ketenzorg;
    Wijkverpleging
    Nacontroles en reiskosten bij orgaandonatie
    Tandarts tot 18 jaar
    Fysiotherapie voor kinderen tot 18 jaar
    2. Eigen bijdrage.

    Voor bepaalde zorg geldt een eigen bijdrage. Dat betekent dat u een deel van de kosten zelf moet betalen. Bijvoorbeeld voor kraamzorg, bepaalde hulpmiddelen en medicijnen. Het bedrag dat na de eigen bijdrage overblijft, telt mee voor het eigen risico.

    3. Niet gecontracteerde zorg.

    Bij een naturaverzekering kan het zijn dat uw zorgverlener geen contract heeft met uw zorgverzekeraar. Dan kan het zijn dat u een deel van de kosten zelf moet betalen. Bijvoorbeeld: als uw oogarts geen contract heeft, moet u 20% van de kosten voor een staaroperatie zelf betalen. Of u betaalt zelf 20% van de kosten voor een psychotherapeut zonder contract. Hoeveel u bijbetaalt, hangt af van uw verzekering. Ook is uw zorgverzekeraar verplicht om voldoende contracten af te sluiten met zorgverleners in uw regio.
    Vergoeding tot maximaal bedrag
    Bij een restitutieverzekering krijgt u bij elke zorgaanbieder een vergoeding en heeft u dus meer keuzevrijheid dan bij andere type verzekeringen. Let op: als de zorgverlener een onredelijk hoge rekening stuurt, betaalt uw zorgverzekeraar het zogeheten ‘wettelijke tarief’ of ‘marktconforme vergoeding’. De maximale vergoedingen staan in uw verzekeringvoorwaarden.

    4. Zorg in het buitenland.

    Dit wordt soms niet helemaal vergoed. Als de zorg duurder is dan wat gangbaar is in Nederland, betaalt u meestal bij.
    En let op: voor een geplande behandeling (geen spoed) in een buitenlands ziekenhuis heeft u toestemming van uw zorgverzekeraar nodig.

    5. Niet verzekerde zorg.

    Uw aanvullende verzekering vergoedt niet alles. Soms worden kosten vergoed tot een maximum bedrag (bijvoorbeeld 500 of 1000 euro). Of u krijgt een maximum aantal behandelingen vergoed. Bijvoorbeeld 10 of 20 keer fysiotherapie. Dit kan ieder jaar veranderen.

    Kortom: uw polis bepaalt voor een groot deel wat u zelf moet betalen.

  • Wat is een wilsverklaring?

    In een wilsverklaring geeft iemand aan dat hij een behandeling niet wil of juist wel. In een behandelverbod moet zo precies en duidelijk

    mogelijk staan in welke situatie iemand niet meer behandeld wil worden. Bijvoorbeeld: iemand wil niet gereanimeerd worden als hij een

    hartstilstand krijgt.

    Naam, handtekening en datum moeten onder het behandelverbod. Vastleggen bij de notaris is niet nodig.

    Wel is het belangrijk dat de arts, partner en familie weten dat iemand deze wens heeft. Geeft iemand in een wilsverklaring aan dat hij een

    behandeling juist wel wil, dan betekent dat niet dat de dokter dat in alle omstandigheden ook zal uitvoeren.

    Deze moet zich houden aan de regels en afspraken van de beroepsgroep. Een arts kan bijvoorbeeld vinden dat een behandeling

    ‘medisch zinloos handelen’ is. Dan kan hij beslissen ermee te stoppen of er niet mee te beginnen. Een ander voorbeeld van een wilsverklaring

    die de arts niet hoeft uit te voeren is een euthanasieverzoek.

    Standaard wilsverklaringen

    Iemand kan een wilsverklaring zelf opschrijven en met zijn arts en familie bespreken. Hij kan ook gebruik maken van een standaard wilsverklaring

    van een organisatie. Bijvoorbeeld een van deze verklaringen:

    NPV-Levenswensverklaring

    Met deze verklaring vertelt u de patiënt wie zijn wettelijke vertegenwoordiger is.

    Verder geeft hij het volgende aan:

    – De patiënt wil zo goed mogelijke medische en verpleegkundige zorg.

    – Als het sterven nabij is, wil hij ruimte voor afscheid nemen en wil hij

    geen levensverlengende behandelingen meer.

    – Met de verklaring wijst hij actieve levensbeëindiging af.

    NVVE-verklaringen

    Dit zijn verschillende standaardverklaringen:

    – behandelverbod

    – euthanasieverzoek

    – volmacht voor wettelijk vertegenwoordiger.

    Bij iedere verklaring zit een handleiding en hulp bij het invullen. Bij de

    NVVE kunnen alleen leden deze verklaring bestellen, dat geldt ook voor de

    niet-reanimeerpenning. Iemand laat hiermee weten dat hij niet gereanimeerd

    wil worden als hij een hartstilstand krijgt.

    Zorgverklaring

    Dit is een verklaring van Stichting Zorgverklaring. Iemand geeft ermee heel

    precies aan welke medische handelingen hij wel en niet wil, en in welke

    situaties.

    Zie ook: Handige sites